من فکر میکنم همهی ما بیچاره و خرابِ یک "تو حق داری" هستیم.خود من لحظههایی در زندگی را به خاطر میآورم که اگر هیچ چیزی تغییر نمیکرد و فقط یک نفر این جمله را میگفت از شادی اشک میریختم.حتی تو هم،با همهی ویرانیای که دستهایت برای زندگیام ساختند،آن روزی که نگاهت کردم وگفتم که حق داری،با اینکه نخندیدی،کنارِ چشمهایت به رسمِ خندیدنات چروک افتاد
Fwd: دقت کردم،دیدم من قبلنا در مورد آدما مینوشتم،نقدشون میکردم یا تعریفشون رو مینوشتم...اما مدتهاست دیگه هیچکسی رو تعریف نکردم واسه خودم... (via http://friendfeed.com/ariandes)
Fwd: جواب ابلهان همیشه خاموشی نیست، باید بعضی وقتا همچین بزنی عین پنکه سقفی بچرخه، رودههاش رو بپیچی دور دستات عین سگ به واق واق بندازیش. اون که ابلهه نمیفهمه به خاطر چی سکوت کردی، ولی میدونه واسه چی خورده (via http://friendfeed.com/l3oyc0t...)
میری سفر بر میگردی میبینی یهو نیستش.. کاش یاد میگرفتیم واسه ی آدم واسه بودن هامون ارزش قائل باشیم.. یهو سکوت نکنیم و رد شیم و به تخممونم حساب نکنیم که چی بود..
وقتی
از یک چیزی، کسی ببری، دیگر هیچ چیز برایت سنگین تمام نمی شود. زمین و زمان هم که به هم بریزد و هزار اتفاق هم
که بیافتد دیگر عین مجسمه می مانی و آخ نمی گویی و خم هم به ابرویت نمی آید، چون چیزی در تو تمام شده قبلن.
نه آقا. همیشه یه بدتری هم هس. ببین کی گفتم
- فریام
نه گمونم فریام.. دیگه تنها چیزی که اهمیت داره کشداریه رخوتناکِ حسیه که دیگه تو رو به واکنش نمی کشونه
- parya
باید کسی باشد که بفهماند به تو، نگاه ها معنی دارند، تک تکشان ... نگاه ها همه چیزند گاهی. باید کسی باشد که با او بفهمی حتی دستها هم بلدند ساعتها حرف بزنند...
باید کسی باشد که به تو بفهماند بعضی بوسهها فرق دارند، بعضی بوسهها جان آدم را میکشند بیرون، بعضی بوسهها همه چیز را میگویند، تمام چیزهایی که دهانت عادت نکرده به گفتنشان.
در من زنی هست آرام و بیحرف، بیگِله و شکایت، که باید یک روز، شاید آخرهای یک تابستان داغ، حوالی بیست و چند سالگی، از خانهی مامان بیرون بیاید و دیگر هرگز به آن خانه بازنگردد
سمی بدتر از امید برای بعضی آدم ها وجود ندارد. اینطور آدم ها، با ناامیدی ملایمشان، از هر چیز کوچک خوشحال می شوند و هیچ وقت انتظار چیزی را ندارند که اگر پکید، ذهنشان را از هم بپاشد. من یکی از آن آدم ها هستم. اصلا دوست ندارم به چیزی امیدوار باشم. و نیستم. ناامیدی، لزوما به معنای این نیست که حال کسی خوب نیست