Sunday at 12:54 am
- rostaniha.com
- Link
آدمی همیشه بین رفتن و ماندن مردد است. برود که خاطره ای دلپذیر شود برای دیگران و دیگران بشوند نوستالژی های او؛ یا نرود و آنقدر کنار بقیه بماند که از ماندن با دیگران خسته شود و در جمع احساس غربت کند و دیگران را هم کلافه . رفتن و دل بریدن خوب است، خیلی خوب؛ اما عزیز دلم، اگر روزی بزرگ شدی، اگر روزی مرد شدی، اگر روزی خواستی پشت آن کوه های سر به فلک کشیده و دود گرفته ی شهرتان را هم ببینی، اگر دلش را داشتی که یک خداحافظی بگویی و دیگر پشت سرت را هم نگاه نکنی، اگر خواستی بروی و با دیگری “هم” بشوی، برو، ولی در اوج، بگذار آخرین تصویر تو خاطری ای دلپذیر شود برای ما که این یعنی هنوز رشته ای ناگسستنی دارد ما را به سوی هم می کشد؛ اگر این عصر رفته تا عمق آهن و فولاد امان دهد. - MODIR
