"а люди красные мешаются с людьми зелеными и белыми ложатся спать и просыпаются как и вчера – еще незрелые как будто намертво прикручены к своим шкафам и табуретам спешат иметь уметь не учатся не помнят лета"
- czyk
from Bookmarklet
"«Эта проблема нас волнует не меньше тех, кто кричит за белорусскую мову. Я вам скажу без ляманта: ошибка пісьменьнікаў из того Союза у тым, што яны на палітычныя моменты выдвигают свои патрэбы „давайце размаўляць па-беларуску“. Вы помните, была поговорка: кто не пишет, не говорит по-белорусски — „чемодан, вокзал, Москва“. Этот лозунг был выдвинут нашими белорусскоязычными некоторыми писателями»."
- czyk
from Bookmarklet
"— Поле, мы ў футбол тут гулялі. Ваявалі. — З кім ваявалі? — Зь Серабранкай. Два кланы было. Грушаўка і Серабранка. Біліся тут вусьмерць. Гэта зараз у нас абы-што."
- czyk
from Bookmarklet
"А нам адказваюць, што Вольскі забаронены, ён у чорных сьпісах значыцца. Тады мы спыталіся, што ў іх ёсьць яшчэ зь беларускай музыкі. Аказалася, што „Палац“, вось толькі ставіць яго таксама адмовіліся, рызыкоўна таксама. А наконт „Крамбамбулі“ дык наогул сказалі, што дыск забраў дырэктар, каб не было спакусы яго ўключаць»."
- czyk
from Bookmarklet
"Што да знакамітага «шаўрале», якое часам таксама выступае ў якасьці аргумэнту… Аднойчы ў Ляўках, пабачыўшы лецішча Купалы і гараж з тым самым аўто, я пацікавіўся ў музэйнага наглядчыка: а што гэта за дамок проста перад ганкам паэта? А ў ім жыў Купалаў шафёр – патлумачыў наглядчык… А цяпер давайце пачытаем ліст Купалы да сябра Б. Емяльлянава, пісаны 8 траўня 1942 году ў Пячышчах пад Казаньню: «Шафёр Яртымік у мяне больш не працуе, пачаў хаміць – ажно да асабістых абразаў». Ці магчыма ўявіць сабе звычайнага шафёра, які абражае таго, каго возіць – па даручэньні ўраду? Немагчыма. Значыць, шафёр, які меў дамок-вартоўню пры паэтавым лецішчы, быў не зусім звычайны. Да забойства Купалы заставалася менш за два месяцы, пра тое таварыш Яртымік ведаў, вось і «адвязаўся». Старэйшыя пісьменьнікі прыгадвалі: калі той шафёр памёр, дык хавалі яго з ротай ганаровай варты. Купалу так не хавалі. Так што тое разрэклямаванае «шаўрале» было насамрэч «чорным воранам», які і прывёз урэшце Купалу да пагібелі."
- czyk
from Bookmarklet
"Новая разметка позволяет владельцам двухколесных передвигаться по проспекту с достаточным комфортом. Убраны высокие бордюры, выделена часть переходов… Но вместе с тем у горожан появились и некоторые вопросы. Например, следует ли велосипедисту спешиваться на переходе? — Обязательно, это оговорено в Правилах дорожного движения, — сообщила старший инспектор по агитации и пропаганде отдела ГАИ Советского РУВД Мария Дьякова. — Эти требования действуют на всех перекрестках, включая те, где нанесена специальная разметка. Пересекать проезжую часть владельцам двухколесного транспорта следует в границах велодорожки, ведя велосипед рядом."
- czyk
from Bookmarklet
"Наглядный пример я наблюдал несколько месяцев назад в Академии управления при Президенте РБ (1). Слушатели специальности "Государственное управление и идеология" обсуждали вопрос о белорусском языке. Все закончилось быстро. Воплем идеолога-подполковника МЧС идеологу-полковнику Минобороны: "Москаль, вали в свою Россию! Ты почему на нашем языке не разговариваешь, мы ведь на твоем разговариваем?!". Вся вина военного-белоруса заключалась в том, что он не считал принуждение лучшим способом для изучения роднай мовы."
- czyk
from Bookmarklet
"Вы нічога ня мусіце, гаварэце і пішэце хоць як. На жаль, слова "папка" ў беларускай мове запоўненае іншаю сэмантыкаю. Гэта спрадвечнае беларускае слова, якое абазначае кашу ці хлеб. Але калі ў мове мабілізуюцца рэсурсы, якія розьняць яе ад іншае мовы, гэта ж не выпадкова. Значыць, узьнікла аб'ектыўная патрэба расставіць пэўныя моўныя маркеры. Пры небясьпецы асыміляцыі пурыстычныя памкненьні заўсёды ўзьнікаюць у сьвядомасьці людзей, асабліва чуйных на слова і адказных за яго. Таму дарма Вы абзываеце "непатрэбным змагарскім жарганізмам" слова, якое ўжываюць(-лі) Караткевіч і Гілевіч, Чарняўскі і Арлоў... Сьмешна, але такая самая палеміка вакол слова "тека" ўжо адбылася ў нашых паўднёвых суседзяў у пачатку 20-га ст. Выхаваны ў царкоўнай стараславяншчыне Іван Нячуй-Лявіцкі не прымаў "галіцкіх", як ён лічыў, асаблівасьцяў мовы новапаўсталай украінскай пэрыёдыкі: "А вже наші молоди пісьменики нанесли в цю часописну, якусь опрічню, мову ось скільки польських слів: в чеканню (в сподіванні),...
more...
- czyk
from Bookmarklet
"— А чорт іх ведае, якія яны былі там харошыя. Басата. Гарэлку ім выганяць, а яны едуць п’яныя. А што п’янаму? Трах-трах — і забіў. Але як пабілі гэтых Прайцісёнкавых. Дзевяць душ, падумайце! Мужык з жонкай і брат быў нежанаты. Астатнія дзеці былі. Майго ўзросту і астатнія. Яе брат у Батурыне жыў. Дык быццам ён быў зьвязаны зь немцамі. Балбаталі так, а хто там ведае. Дык пры чым сястра? Ты ідзі яго і бяры, калі ён вінаваты. — Усю сям’ю? — Усю сям’ю, дзевяць душ. Ой, як страшна было. Як тата казаў, поўная хата была крыві. Мая равесьніца, Марыся, дык пад ложкам падушкай закрывалася. Ляжала. Усё роўна забілі. У калысцы яшчэ быў хлопчык. Пабілі. Усіх паднялі на ногі мужчын. Каб за ноч убралі. Як дроў наклалі на воз. Яны ж тут і пахаваныя."
- czyk
from Bookmarklet