“insan için hiç doğmamış olmak, güneşin kavurucu ışığını hiç görmemiş olmak en iyisi olurdu, ama eğer doğmuşsa olabildiğince çabuk Hades'in kapılarına koşturmalı ve orada yerin altında huzur bulmalıdır.”
"Bütün psikologların üzerinde fikir birliğine vardıkları üç mutluluk formülü var:Şükretmek, iyilik yapmak ve yaptığın işi sevip daha çok konsantre olmak!" Gülse Birsel - Arzu
psikologlar insanları toplum aptallığına indirgeme gibi bir meslek icra ederler. burada toplum gibi dünyevi bir şeyden bahsedilmiyor. henüz bir "var"lık hali benimsenmiş değil aslen bunu söyleyen kişide. apayrıca psikologları genellediği kısım tümden yanlış gülse hanım'ın. her sosyal ortamda o üç mutluluk formülü farklı hallere bürünür, büründürülür o sosyal ortamın psikologları tarafından. - 11.
yukarda eşek osurmuş di mi arzu? hala psikolojiden bahsediyorsun... - 11.
bütün yazıyı okumanı istedim Ergün. Bir köşe yazısına koca bir felsefeyi sıkıştıramadığı için yüklenmek yersiz olurdu Gülse'ye. - Arzu
bütün yazıyı okudum halbuki. bu ön kabullerin yüzünden saçmalıyorsun zaten. gülse'nin sığdırmasını beklemiyorum ama söylediğin şeyin / şeylerin benim söylediklerim ile bir alakası olmasını hayli bekliyorum. - 11.
O halde şurdan başlayalım; Toplum Aptallığı nedir? Bir "şey" oraya nasıl indirgenir? - Arzu
toplum aptallığına indirgemek : iyi hissetmeyen(onlar için) insanlara mutluluğu yakalamaları için şükretmeyi, sevmeyi ya da benzeri (aslında içten gelmesi gereken, zorlamayla ya da çabalamakla aslında mümkün olmayacak) şeyleri önermektir. "norm" belirleyip, öznellikten uzaklaşıp(insandan bahsedilmesine rağmen) kişiyi "normalleştirmeye" çalışmaktır. "toplumdaki çoğu birey ne ise içindeki insan da o olmalıdır" diye kabul etmektir. vizyonsuzluktur, cahilliktir, örtmektir. - 11.
toplum aptallığı ise sürü olmanın normal olduğunu düşünmektir. (o seviyeye gelmek, getirilmek işlevini yukarda anlattım) biri atladığınad peşinden atlamaktır. doğru olduğunu sanarak! bak etrafına, ne çok doğrumuz(!) var başından beri bize gösterilmeye çalışılan... onlar benim değil, ben bulmadım. benden önce de vardı... ama sorsan benim için de doğru hepsi... - 11.
Normları belirleyen bireyler midir? Gülse'nin örneklediği psikologlar Hades'in kapılarına koşturmamız gerektiğini söylese, toplum daha mı az aptallığa indirgenirdi? Dahası normalllik mutluluk mu verir? Haklısın sorgulanmalı hepsi. Ancak ortada bireyleri, sürü olarak bile mutlu eden bir şey varsa, aptallıkla yargılamak doğru olur mu? En nihayeti hepimiz (evet hepimiz) içimizde Epikuros'a Hades'ten daha yakınız. (Akşam akşam:) Sağ ol!) - Arzu
Normları belirleyen toplumdur. Hades'in kapılarına koşturmaktan önce yapması gereken / yapabileceği hiçbir şey olmadığını belirtiyor zaten. Ki burda birey değil tüm insanlıktan bahsediyor. Bahsedilen insanlık zaten son sürat o kapıya koşmakta.. ..|| Birey sadece bulunduğu toplum tarafından önüne konulan şeyler ile mutlu olabiliyorsa dünyaya hiç gelmese de olurmuş. Yaşamış saymam, sayan varsa da bilemem. Benim için önüne konulan otu yiyen ve bundan max haz alıp mutlu olduğunu düşünen bir inekten farksızdır. - 11.
“... Dolayısıyla mutluluk her zaman gelecekte, değilse geçmiştedir ve içinde bulunulan an, rüzgarın güneşli bir vadi üzerinde sürüklediği küçük bir kara buluta benzetilebilir; bulutun önünde ve arkasında her şey pırıl pırıldır, sadece kendisi her zaman bir dölge düşürür. Bundan dolayı içinde...”
