اتفاقی که افتاده است خیلی مهم‌تر از ریاست جمهوری است. عبدالجبار کاکایی، یکی از معدود شاعرانی که هنوز در دایره‌ی تنگ خودی‌ها قرار می‌گیرد، پیش رهبر شعر می‌خواند، ارزشی خوانده می‌شود، در کنگره‌های بسیج و شهادت شعرش خوانده می‌شود...در وبلاگش این حضرات چماق بدست را حشراتی توصیف می‌کند که در لباس جبهه و جنگ او خزیده‌اند و فرزندانش را نیش می‌زنند! اتفاق...