وقوف در عرفات مقدمة وقوف در مشعر است، يعني كه عرفان مقدمة شهود است. و چون به شهود رسيدي، مهياي شهادت باش، آنچنان كه اسماعيل بود و آنچنان كه سيدالشهدا حسين (ع). و سرّ اينكه فردا به قربانگاه منا ميروي در همين است. يعني كه تو در عرفات و در مشعر، بر هستيِ خود و خلقت جهان وقوف يافتهاي و اكنون آمادهاي كه خود را و متعلقات خود را در راه او قرباني كني و در او فنا شوي كه عين حيات در فناست.
- «ناطور دشت»
عرفات محل هبوط آدم از بهشت است و مبدأ حيات انسان بر کره زمين . و آدم چون خود را بر زمين يافت ، گريست و انابه كرد. تو هم گريه و انابه كن ، آنچنان كه گويي اين تويي كه هماكنون از بهشت هبوط كردهاي .../ سید مرتضی آوینی
آرزوی امشب من در حرم علی ابن موسی(ع): وقتی چشمم به ضریح افتاد یهو همه آرزوهام رو فراموش کردم و فقط این جمله در ذهنم تداعی شد که "خدایا توی دلم بیشتر ته نشین شو" ... // اون لحظه با خودم گفتم اگه خدا رو در عمق وجودم داشته باشم دیگه مشکلی نیست ...
آخي يادش به خير. من هم يك بار صحن رو پر برف ديدم.همين مسجد گوهرشاد يك كوچه باز كرده بودند لاي برف ها ديواره اش بيش از يك متر بود. آن شب تنها شبي بود كه فقط دو رديف آدم دور ضريح بود و من حسرت مي خورم كه چرا روشن فكر بازي در آوردم و يك دل سير به ضريح نچسبيدم.
- سعي