“...رحم کن به دل من”

“می گویند بی خبری خوش خبری است”

“جز لاشه ای به جای نمی ماند از کلام / چون سطر سطرش از دم ساطور بگذرد”

“این دوستی های خاله خرسه آدم را به نابودی می رسونه”

“من چه دانم”

“چقدر راحت خودمان را گول می زنیم و خوشیم”

“سطحی شده ایم … خوشی ها و دلخوشی هایمان”

“هیچ کس را نمی شناسم”

“گفتا خموش حافظ”

“نامردی تا کجا؟”

“تست می شه”

“یک دو سه”